Glimlachende weemoed

Het was de Nederlandse musicologe Helène Nolthenius die al in 1956 de componist Landini als uitgangspunt nam voor een prachtig boek over Florence in de 14e eeuw: Renaissance in mei. Het boek heeft vele herdrukken gekend, maar is inmiddels helaas nog slechts antiquarisch te krijgen. De lente wordt als metafoor gebruikt voor het ontwaken van de rijkste cultuurperiode uit de Italiaanse, ja zelfs de Europese geschiedenis. Als je Florence zegt zeg je Renaissance. De lente is ook onderwerp van een van de bekendste liederen van Francesco Landini: Ecco la primavera. Over het voorjaar en de liefde: Lof&Lust bij Landini. Ze Meer…

Nieuwsgierig

De serie is begonnen. Het eerste concert is geweest. De Schoonheid is wakker gekust. En wat waren we nieuwsgierig naar de reacties! De regisseur is nieuw, de opzet is nieuw, de belichting is nieuw. En de vriendengroep is nieuw. Nog voorzichtig begonnen hopen we dat deze gaat uitgroeien tot een klankbord en een steun bij onze keuzes in de toekomst. De meeste enthousiaste reacties kregen we over de opstelling, met het publiek aan alle kanten om ons geplaceerd, dichtbij. Niemand vond het een bezwaar tegen ruggen van spelers aan te kijken. Integendeel. Het subtiele spel met licht van Paul van Meer…

Van Middeleeuwen naar twintigste eeuw

Dat we het 25e concert in onze serie openen met Hellendaal is toeval, maar dat maakt het niet minder toepasselijk. Een Rotterdamse serie van een Rotterdams ensemble in een Rotterdamse kerk, daar hoort Rotterdamse muziek bij. Zo heel Rotterdams is de muziek overigens niet, maar de componist is wel hier geboren, en dat is bijzonder genoeg. Op hem en zijn buitenlandse activiteiten zullen we later terugkomen. Zijn naam zal dit seizoen nog minstens twee keer terugkeren op het programma. Een componist die deze week extra in de schijnwerpers staat is Guillaume de Machaut. En daarmee belanden we aan het begin Meer…

Vijfentwintig

En toen zei Wim ineens dat we dit seizoen aan aflevering 25 toe zijn. Dat betekent dat we al 24 verschillende programma’s onder de titel Lof&Lust in de Laurenskerk hebben kunnen en mogen maken. Dat had ik niet gedacht. Ik hoop dat hij goed geteld heeft, want we gaan het wel even vieren. Hoe, dat zal blijken tijdens het concert van 12 oktober. We begonnen in 2009, eind mei, laat op de avond, rond het thema van de liefde. Soliste was sopraan Nora Fischer, onze eerste PCC-prijswinnares. Eigenlijk zou Lilian Farahani komen zingen, maar dat paste uiteindelijk niet in de Meer…

Mineur

Met de luxe van vier Orkestsuites van Bach zou je haast vergeten dat er ook nog een Händel bestaat. Uit drie van zijn theaterwerken hebben we voor de Lente kunnen plukken: Acis and Galathea, Alcina en Giulio Cesare. Dat smaakt naar meer, zeker met een sopraan als Lilian Farahani. Maar ook als actrice, in wederom een intrigerende tekst van Erik-Ward Geerlings, blijkt ze haar mannetje te staan. De Laurenscantorij hebben we weer uitgenodigd om haar eigen kerk met andere ogen en oren te beluisteren, en te vullen met onder meer een van de mooiste, en bekendste, madrigalen van Monteverdi. Maar Meer…

Beeldend

Loortje van den Brink is onze hekkensluiter bij Vivaldi’s seizoenen, maar ze gaat ook vast een paar hekjes openen. Bij Vivaldi is La Primavera eigenlijk het eerste concert, maar ons concertseizoen loopt nu eenmaal anders. Ze vertelt zelf wat er zich komende woensdag zoal voor het koorhek gaat afspelen: Terwijl ik dit stukje schrijf over “De Lente” van Vivaldi met Domestica zit ik midden in de bossen waar de vogels fluiten en waar, een stukje verderop in de open grasvelden, de krokussen opkomen. De eerste tekenen van de lente kondigen zich aan dus. Heerlijk! Ik verheug me op het komende Meer…

Prijs

We geven al enkele jaren de Domestica Prijs aan een finalist van het Prinses Christina Concours. Cellist Pieter de Koe was zo’n winnaar. Maar de allereerste was sopraan Lilian Farahani. Door omstandigheden is daar nooit iets mee gebeurd. Inmiddels is ze al zeer succesvol in de opera en op het concertpodium, maar vond ze het ook nog leuk de belofte in te lossen en met ons de lente te vieren. Wij vroegen haar om een korte toelichting over haar rol in het programma: Als operazangeres ben ik gebonden aan het libretto, dat op muziek is gezet. De muziek is hierbij leidend Meer…

Puzzelstukjes

Inmiddels zijn we alweer bijna aan het eind van ons VIERluik aangekomen bij de lente, waar sopraan Lilian Farahani en de jubilerende Laurens Cantorij meehelpen aan een feestelijk slotaccoord. Hoewel, feestelijk? Hoog tijd voor een blik in de keuken van Elsina Jansen, die al enige tijd bij ons de regie voert en zorgt dat uit al de puzzelstukjes op tijd een mooi geheel ontstaat: Mijn eerste samenwerking met Domestica was in 2011 toen Wim mij vroeg om een concert met Italiaanse barok te regisseren. Schilder Titiaan stond centraal. Een concert m.m.v. zangeres Meike Sekhuis,  acteur Ruurt de Maesschalck en tekst Meer…

De winterspelers

Net als de vorige keren hebben we aan de ‘hoofdrolspelers’ gevraagd iets over De Winter in woorden te vatten: onze jonge cello-solist Pieter de Koe, danser-verteller Piet Rogie en onze eigen concertmeester en solist Laurens van Vliet. Pieter: Vorig jaar bezocht ik voor het eerst een concert van Domestica Rotterdam. Toen sprak het concept mij al aan; een mooie samenkomst van verschillende kunstdisciplines. Ik vind het altijd erg leuk om naast de wat standaard concerten aan verschillende projecten mee te doen die het over een andere boeg gooien. Ik heb al veel projecten gedaan met dansers in veel verschillende stijlen: van Bach Meer…

Dans

Elke aflevering van deze serie mogen we ons laven aan een nieuwe Orkestsuite van Bach. Toevalligerwijs was de keuze die gemaakt werd aan de hand van de jaargetijden en de verhalen een volgorde van 4 tot 1. En dat betekent dat we na twee keer stralend D majeur nu toe zijn aan het milde b mineur, de toonsoort die Bach ook voor zijn Hohe Messe koos. Het is mogelijk dat de oorspronkelijke toonsoort, in een versie zonder fluit, a mineur geweest is, dat zou mijn partij zeker eenvoudiger hebben gemaakt, maar Jan Willem heeft grotendeels vastgehouden aan de toonsoort waarin Meer…