In het teken van de hoop en van de cello

Het concert van 14 november staat natuurlijk in het teken van de Hoop, als tweede aflevering in onze serie, maar ook een beetje in het teken van de cello. Dat komt door onze jonge soliste, de veertienjarige celliste Lola Jurakic. En dan ligt het voor de hand om een celloconcert van Vivaldi te programmeren. Vivaldi schreef er meer dan wie ook en hij componeerde ze voor de meisjes van het weeshuis in Venetië, misschien ook wel van haar leeftijd. Maar we gaan ook op zoek naar de oudste solomuziek voor het instrument. Die werd rond 1690 gecomponeerd voor hertog Francesco Meer…

Actueel

Het belooft weer een mooie avond te worden vandaag. En heel actueel, want het verhaal van Sanneke sluit naadloos aan bij Wereld Parkinson Dag. Zie ook deze blog Het betekent ook voorlopig even afscheid van onze grote vriend Telemann, met een paar prachtige stukken en een kennismaking met Isaac Posch. Hans Koolmees, die we nu goed hebben leren kennen, zal volgend seizoen nog op afstand betrokken zijn bij nieuw te componeren werk. En Händel, waar het verhaal van Kaat in de eerste aflevering over ging, komt volgende maand terug in een programma voor de Operadagen. Zo proberen we onze vriendschappen Meer…

VERRASSINGEN

En dan zijn we alweer bijna aan het eind van onze Vriendenserie gekomen. We kunnen gerust zeggen dat dat al een aantal verrassingen heeft opgeleverd. Zoals de inspirerende samenwerkingen met de drie schrijvers, of mag ik zeggen: schrijfsters. Met Kaat Haest hebben we alweer nieuwe afspraken gemaakt en ik hoop dat dat met Rebekka de Wit en Sanneke van Hassel ook gaat gebeuren. Sanneke is het meest schrijver van de drie en ze heeft ook de meeste invloed gehad op de muziek. Niet alleen de volgorde en de plaatsing in de tekst, maar ook de toevoeging van elementen uit de Meer…

Vriend en peetvader

Hoe belangrijk de vriendschap met Telemann voor Johann Sebastian Bach was, blijkt uit het peetvaderschap van zijn tweede zoon Carl Philipp Emanuel. De naam Philipp was daarvan een veelzeggende illustratie. De jonge Bach zou Telemann ook na zijn dood opvolgen als Kapellmeister in Hamburg. Het is tegenwoordig moeilijk meer voor te stellen, maar beiden werden in hun tijd hoger aangeslagen dan de oude Bach, die toch als ouderwets werd gezien. We zetten ze in ons programma alle drie naast elkaar, met natuurlijk de meeste aandacht voor Telemann. We kunnen hem waarschijnlijk wel beschouwen als meest veelzijdige en productieve van de Meer…

Liefdeshobo

In dit tweede concert rond Telemann en vriendschap komt zijn veelzijdigheid en open geest ruimschoots aan bod. Hij componeerde een groot aantal werken voor de meest uiteenlopende en ongebruikelijke instrumenten, waaronder de oboe d’amore. De ‘liefdeshobo’, hoe toepasselijk binnen ons thema. Het instrument is iets groter en lager dan de hobo, nog net geen althobo. Hij is na de barok een beetje uit het repertoire verdwenen, voor de Mattheus Passion wordt hij jaarlijks uit het vet gehaald, hoewel Ravel bijvoorbeeld de bijzondere klankkleur in zijn Bolero verwerkte. Ook Telemann weet er in het Concert in G raad mee. Hij componeerde Meer…

Tafelmuziek

Vanaf het moment dat we met onze series in de Laurenskerk begonnen heeft de muziek van Telemann regelmatig op onze lessenaars gestaan. We hebben zelfs een keer een programma aan hem gewijd, met bariton Jan Willem Baljet in de rol van de componist. Een prachtige cantate, een opera-aria, muzikale topografie-lessen en het prachtige dubbelconcert voor blokfluit en dwarsfluit vormden toen een deel van de ingrediënten. We hebben nu de luxe van een serie concerten rond de meester uit Hamburg en kunnen dus weer nieuwe wegen inslaan. Don Quixote komt weer voorbij en zeker ook een mooi dubbelconcert, maar deze keer Meer…

Terug naar Bach

Mijn eerste kennismaking met Bachs Goldbergvariaties dateert uit het begin van de jaren ’80. De excentrieke Canadese pianist was in 1982, net vijftig geworden, onverwacht overleden. Hij trad al jarenlang niet meer op maar maakte uitsluitend nog studio-opnames. Zoals dat gaat, leverde zijn dood een hoop publiciteit op, niet alleen over zijn leven maar ook over de laatste plaat die hij had gemaakt. Het was een opname van de Goldbergvariaties en die moest ik natuurlijk hebben; een lp, die ik in een paar maanden heb grijsgedraaid. Veel later pas, inmiddels op cd, beluisterde ik zijn allereerste opname, de plaat waarmee Meer…

De schoonheid van Gesualdo, Kurtag en Bach

De schoonheid komt dit keer weer uit zeer uiteenlopende richtingen. Dat zal gelden voor de locaties in de kerk waar we gaan spelen, maar ook voor de muzikale stijlen. Naast de Nederlandse muziek, die al genoemd is, vervolgen we onze ontdekkingstocht in het oeuvre van Carlo Gesualdo, de prins van Venosa. Jan Willem Nelleke heeft weer twee nieuwe madrigalen aan zijn bewerkingen toegevoegd. O dolce mio tesoro en Beltá, poi que t’assenti. Schoonheid in de tekst die we niet laten horen, schoonheid zelfs in de titel van de laatste en natuurlijk veel schoonheid in de muziek. De Hongaar György Kurtág Meer…

Nederland

Er was een tijd dat het spelen van Nederlandse muziek door het Rijk als voorwaarde voor subsidie werd gesteld. 7 % was toen de norm voor orkesten. Die norm zouden we met ons programma in april wel halen. Zeker als we Josquin des Prez als landgenoot beschouwen. Hij leefde rond 1500, geboren in de Habsburgse Nederlanden maar voornamelijk werkzaam in Italië en wordt gerekend tot de Nederlandse of Vlaamse school. Het Credo uit een van zijn beroemdste missen zal voor een gewijd muzikaal moment in ons programma zorgen. Jan Pieterszoon Sweelinck is de volgende Nederlander, rond 1600 werkzaam in Amsterdam. Meer…

Glimlachende weemoed

Het was de Nederlandse musicologe Helène Nolthenius die al in 1956 de componist Landini als uitgangspunt nam voor een prachtig boek over Florence in de 14e eeuw: Renaissance in mei. Het boek heeft vele herdrukken gekend, maar is inmiddels helaas nog slechts antiquarisch te krijgen. De lente wordt als metafoor gebruikt voor het ontwaken van de rijkste cultuurperiode uit de Italiaanse, ja zelfs de Europese geschiedenis. Als je Florence zegt zeg je Renaissance. De lente is ook onderwerp van een van de bekendste liederen van Francesco Landini: Ecco la primavera. Over het voorjaar en de liefde: Lof&Lust bij Landini. Ze Meer…