VERRASSINGEN

En dan zijn we alweer bijna aan het eind van onze Vriendenserie gekomen.

We kunnen gerust zeggen dat dat al een aantal verrassingen heeft opgeleverd.

Zoals de inspirerende samenwerkingen met de drie schrijvers, of mag ik zeggen: schrijfsters.

Met Kaat Haest hebben we alweer nieuwe afspraken gemaakt en ik hoop dat dat met Rebekka de Wit en Sanneke van Hassel ook gaat gebeuren. Sanneke is het meest schrijver van de drie en ze heeft ook de meeste invloed gehad op de muziek. Niet alleen de volgorde en de plaatsing in de tekst, maar ook de toevoeging van elementen uit de Goldberg-variaties van Bach, waar we vorig seizoen mee eindigden, komt uit haar pen. Wat het gaat opleveren zien we volgende week.

Foto Sanneke van Hassel (c) Keke Keukelaer

Bach past natuurlijk prima bij de vrienden van onze centrale componist Telemann, hoewel Händel aan de beurt is. Maar die was al eerder genoemd in het bloemenverhaal van Kaat.

Twee oudere componisten zitten erbij. Onze landgenoot Heinrich Isaac, wiens muziek in het Duitsland van Bach en Telemann nog bekend moet zijn geweest, en de Oostenrijker Isaac Posch die een eeuw later, rond 1600, zijn Musikalische Tafelfreud componeerde. Een voorganger van Telemann dus in het genre Tafelmusik, waar we eerdere concerten ook al aanstekelijke voorbeelden van hebben gespeeld. Maar Telemann zelf is daarin toch de kampioen, en zijn Tafelmusik niet voor niets beroemd. Deze keer spelen we een Concert voor 3 violen, dat ik nog niet eerder gehoord had, maar wat echt een meesterwerk is. Een prettige verrassing dus.

Ook Hans Koolmees lijkt ons nu weer aangenaam te verrassen.

Hij maakt het ons niet makkelijk, maar zorgt wel voor leuke uitdagingen.

Over zijn nieuwe stuk, voor ons en Machteld Koopmans en Sedna Heitzman op viool, kan ik beter een volgende keer meer vertellen als we wat repetities hebben gehad.

Maar we hebben er weer veel zin in.