Beeldend

Loortje van den Brink is onze hekkensluiter bij Vivaldiā€™s seizoenen, maar ze gaat ook vast een paar hekjes openen. Bij Vivaldi is La Primavera eigenlijk het eerste concert, maar ons concertseizoen loopt nu eenmaal anders. Ze vertelt zelf wat er zich komende woensdag zoal voor het koorhek gaat afspelen:

DH012

Terwijl ik dit stukje schrijf over “De Lente” van Vivaldi met Domestica zit ik midden in de bossen waar de vogels fluiten en waar, een stukje verderop in de open grasvelden, de krokussen opkomen. De eerste tekenen van de lente kondigen zich aan dus. Heerlijk!
Ik verheug me op het komende seizoen, waarin de natuur weer herboren zal worden. Maar ook omdat ik weet dat we dan “De Lente” van Vivaldi met Domestica zullen uitvoeren, wat ik aan het voorbereiden ben omdat ik deze keer de solopartij zal spelen.

Het leuke van een klein ensemble als Domestica is dat we af en toe de mogelijkheid krijgen om wat solistisch ten gehore te brengen. Maar het mooiste is dat we er echt samen wat van maken, geen partij is misbaar in zo’n klein ensemble. Het is telkens weer een feest om met Domestica op te treden voor een intiem en betrokken publiek. Elk concert is zeer afwisselend vanwege de interactie met verschillende kunstvormen en solisten. Er ontvouwen zich nieuwe pareltjes vergelijkbaar met dat eerste opkomende krokusje. De Renaissance- en barokmuziek die we spelen geven me een fris en gelukkig gevoel alsof het altijd al een beetje lente is..

In “De Lente” van Vivaldi zal de hele lente zich ontvouwen. En zelfs als je het sonnet, dat Vivaldi schreef bij elk seizoen, niet kent dan nog hoor je bij “de lente” de vogels fluiten, de bronnetjes mormelen, de bliksem en de donder, de bloeiende weide, het suizen van gras en bladeren, de rust, een blaffende hond en het grote lentefeest waarin gedanst wordt op de feestelijke tonen van een doedelzak. Knap hoe Vivaldi dit zo beeldend in muziek heeft weten om te zetten.