Glimlachende weemoed

Het was de Nederlandse musicologe Helène Nolthenius die al in 1956 de componist Landini als uitgangspunt nam voor een prachtig boek over Florence in de 14e eeuw: Renaissance in mei. Het boek heeft vele herdrukken gekend, maar is inmiddels helaas nog slechts antiquarisch te krijgen. De lente wordt als metafoor gebruikt voor het ontwaken van de rijkste cultuurperiode uit de Italiaanse, ja zelfs de Europese geschiedenis. Als je Florence zegt zeg je Renaissance. De lente is ook onderwerp van een van de bekendste liederen van Francesco Landini: Ecco la primavera. Over het voorjaar en de liefde: Lof&Lust bij Landini.

landi-ecco02

Ze schrijft over Landini, de blinde musicus: ‘voor velen nog steeds een onbekende, al was hij in zijn liederen misschien even groot als Boccaccio in zijn letteren. Beroemd tot buiten ’s lands grenzen, werd hij een van de eerste Europese musici met een eigen profiel: om zijn doorzichtige schrijftrant en glimlachende weemoed zou men hem de Mozart van de middeleeuwen mogen noemen. Met zijn streven naar stijl en schoonheid (..) en zijn mengeling van conservatieve en heel nieuwe elementen belichaamt hij typisch dat Firenze van de geest waarnaar wij zoeken.’ Die geest en die schoonheid zoeken wij het komende concert ook weer in de Laurenskerk.

150px-francesco_landini_tombstone

Niet alleen met Landini. Ook latere Italianen als Andrea Falconieri, die in de vroege 17e eeuw voor de Medici in Florence componeerde – over weemoed gesproken! – en tijdgenoot Biagio Marini, die in aanwezigheid van Monteverdi de Venetiaanse San Marco met zijn vioolklanken vulde, komen tot klinken.

En voor wie tussendoor het onlangs gerestaureerde transeptorgel wil horen, in werk van Girolamo Frescobaldi, organist van de Sint Pieter in Rome, is dit de gelegenheid.

transept

Maar waar we vooral naar op zoek gaan is de schoonheid. Niet alleen van deze parels uit de Italiaanse muziekgeschiedenis, er zal ook moderner werk klinken, maar ook van de ruimte van de kerk. De Laurenskerk zal in november wat kouder zijn dan Florence in mei, maar de verwarming gaat aan en Ecco la primavera zal klinken.