Vijfentwintig

En toen zei Wim ineens dat we dit seizoen aan aflevering 25 toe zijn.

Dat betekent dat we al 24 verschillende programma’s onder de titel Lof&Lust in de Laurenskerk hebben kunnen en mogen maken. Dat had ik niet gedacht.

Ik hoop dat hij goed geteld heeft, want we gaan het wel even vieren.

Hoe, dat zal blijken tijdens het concert van 12 oktober.

25

We begonnen in 2009, eind mei, laat op de avond, rond het thema van de liefde. Soliste was sopraan Nora Fischer, onze eerste PCC-prijswinnares. Eigenlijk zou Lilian Farahani komen zingen, maar dat paste uiteindelijk niet in de agenda’s. Met haar hebben we het onlangs ingehaald. Beiden hebben inmiddels hun eigen plaats in het muziekleven veroverd, net als de velen die nog zouden volgen.

We hadden toen nog geen regisseur. Huib Ramaer leidde ons met zijn aanstekelijke teksten in vier concerten langs de muziek en in de laatste van het jaar ook langs alle vijf de orgels van de kerk.

Met een wandelend publiek.

orgel

Ook in de keuze van de locaties hebben we inmiddels bijna alle hoeken van de Laurenskerk gezien. Want het is die prachtige kerk waar we in het begin verliefd op werden en die nog steeds een lavende inspiratiebron vormt. En die we in ons tweede seizoen met een tekst over de wederopbouw in het zonnetje zetten. Inmiddels hadden we een regisseur en een tekstschrijver in de arm genomen, die met verschillende acteurs aan de slag gingen. Ik herinner me nog goed Fred van der Hilst als architect en 13 trombonisten die, met ons, de statige ruimte vulden. Serge van Veggel, inmiddels drijvende kracht achter Opera2day, is later dat jaar ook met een korte opera van Monteverdi aan de slag gegaan.

monteverdi

Het voert te ver om alle hoogtepunten te noemen. Beter is het te kijken waar we zijn aangeland. Elk concert roept nog mooie herinneringen bij me op, maar het is vooral leuk om te volgen hoe we na alle historische en culturele onderwerpen, schilders, componisten, schrijvers, heersers, en de video’s, dansers, acrobaten en naaktmodellen nu uitgekomen zijn op een wat soberder aanpak. Less is more. Schrijver en regisseur Erik-Ward Geerlings zal de aandacht richten op de muziek, op het luisteren, op de ervaring van het luisteren en wat dat met je doet. En dat past eigenlijk wel weer heel goed bij het karakter van een kerk. Ook voor ons als Domestica wordt het weer een spannend, nieuw avontuur, wat we aangaan met, voor drie concerten, Benjamin Murck als acteur. Hij heeft zich in eerdere programma’s al laten zien als Pruisische koning, Italiaanse schildersassistent en rijke kunstverzamelaar, dus we kennen elkaar. Een nieuwe dimensie zal worden toegevoegd door lichtontwerper Paul van Laak.

dre

Met extra aandacht voor de muziek zelf, steunen we, nog meer dan voorheen, op de talenten van onze toetsenist Jan Willem Nelleke, die er alle 24 afleveringen bij is geweest. Hij heeft daarvoor al een groot aantal mooie bewerkingen gemaakt, waarvan we enkele zullen herhalen. Maar er komt ook weer veel nieuw werk van excentrieke componisten als Gesualdo, Machaut en Landini, culminerend in een nieuwe versie van Bachs kroonjuweel, de Goldbergvariaties. En behalve de blik naar de ‘Waanzinnige veertiende eeuw’ van Machaut, zullen we ook een subtiel element uit de late twintigste eeuw toevoegen. We denken dat we daar een zinvol geheel van kunnen maken, vol verrassingen en diepgang. En dat is ongeveer waar we na bijna 25 afleveringen staan.

Proost!